Najczęściej spotykanymi uszkodzeniami związanymi z głowicą są:
Uszkodzenie gwintu otworu świecy uniemożliwia właściwe jej wkręcenie i uszczelnienie. Niedomaganie to występuje najczęściej przy głowicach wykonanych ze stopu lekkiego. Przyczyną uszkodzenia gwintu może być wkręca-nie świecy z uszkodzonym lub zanieczyszczonym gwintem, "krzywe" wkręcanie lub zbyt mocne dokręcanie.
Nieszczelności pomiędzy głowicą a cylindrem powstają wskutek niewłaściwego lub niedostatecznego dokręcenia głowicy. Mogą to być:
Niewłaściwe lub niedostateczne dokręcenie głowicy oraz jego następstwa są wynikiem niedbałego obchodzenia się z silnikiem. Użytkowanie silnika przy nieszczelności między głowicą a cylindrem powoduje uszkodzenia płaszczyzny przylgowej głowicy. Długotrwale wydostające się przez szczelinę gazy spalinowe mogą doprowadzić do odkształcenia, a nawet wypalenia tej części płaszczyzny przylgowej.
Odkształcenia płaszczyzny przylgowej występują czasami jako zjawisko
samorzutne, związane z procesami starzenia się odlewu głowicy (naprężenia wewnętrzne). Odkształcenie płaszczyzny przylgowej występuje z reguły po spawaniu głowicy.
Odłamania żeber lub pęknięcia głowicy są następstwem wypadków lub brutalnego obchodzenia się z głowicą. Naprawa wymienionych uszkodzeń wymaga zdjęcia głowicy z silnika.
Zdjęcie głowicy wymaga zdjęcia zbiornika paliwa. Przy zdejmowaniu głowicy ważne jest prawidłowe odkręcanie śrub lub nakrętek mocujących. Należy odkręcać je stopniowo, kolejno "na krzyż", tak aby całkowite zluzowanie nastąpiło nie wcześniej niż za drugim lub trzecim odkręcaniem kompletu śrub. Głowica jest zazwyczaj silnie przyklejona do cylindra. Dlatego należy ją zdejmować bardzo ostrożnie, aby nie uszkodzić delikatnych żeber chłodzących.
UWAGA: W motocyklu Pannonia nie stosuje się uszczelki pod głowicę
W żadnym przypadku nie wolno wbijać np. śrubokrętu między głowicę a cylinder ani uderzać w głowicę młotkiem. Dopuszczalne jest ostrożne i równomierne ostukiwanie głowicy młotkiem drewnianym lub zwykłym przez kołek drewniany ze szczególnym zwróceniem uwagi na nie uszkodzenie kruchych żeber.
Prostym i dogodnym sposobem oderwania głowicy od cylindra jest wykorzystanie sprężania w cylindrze. Po zluzowaniu śrub głowicy i wkręceniu świecy zapłonowej należy po prostu obrócić wał rozrusznikiem, co przy suwie sprężania spowoduje oderwanie głowicy.
Po zdjęciu głowicy należy oczyścić komorę spalania z nagaru, najlepiej szczotką drucianą. Usuwanie nagaru skrobakiem, śrubokrętem itp. grozi porysowaniem i pokaleczeniem gładkich powierzchni, co sprzyja później szybszemu odkładaniu się nagaru. Po oczyszczeniu należy głowicę dokładnie umyć w benzynie.
W przypadku stosowanej w Pannonii świecy zapłonowej z gwintem M 14 X 1,25 najprostszą, amatorską metodą naprawy jest rozwiercenie otworu wiertłem, a następnie rozwiertakiem na średnicę 16,5 mm i nacięcie gwintu M 18 X 1,5. Umożliwia to zastosowanie świecy z gwintem M 18 X 1,5.
Zamiast zastosowania świecy z gwintem 18 mm, można w rozwiercony otwór z naciętym gwintem M 18X1,5 wkręcić brązową lub stalową tulejkę.
Należy zwracać uwagę na
długość tulejki, aby nie wystawała do wnętrza komory spalania. Gwint otworu w
głowicy nacina się wówczas tylko gwintownikami "1" i "2". Za pomocą gwintownika
wykańczającego "3" można dla ułatwienia wkręcenia tulei naciąć najwyżej 2-3
pierwsze zwoje gwintu. Następnie podgrzewa się głowicę do temperatury 120-150° C
(np. w gorącym oleju silnikowym) i szybko wkręca tulejkę za pośrednictwem świecy
14 mm. Po ostudzeniu, otwór w tulejce z gwintem M 14X1,25 dla świecy należy
przegwintować powtórnie gwintownikiem wykańczającym "3" w celu usunięcia skutków
ewentualnego zaciśnięcia tulejki w głowicy.
Należy zaznaczyć, że opisane wyżej metody - jakkolwiek bardzo proste -wymagają pewnej wprawy i odrobiny talentu. W warunkach warsztatowych otwór głowicy i tulejkę obrabia się całkowicie na tokarce, zapewniając dokładność wykonania.
Do określenia zakresu
naprawy płaszczyzny przylgowej, konieczne jest dokładne sprawdzenie wielkości i
rodzaju odkształceń. Wykonuje się to na płycie traserskiej mierząc
szczelinomierzem największy luz między płaszczyzną przylgową a płytą. Miejsca
odkształceń najłatwiej określić przez pocieranie płaszczyzną przylgową głowicy o
płytę traserską posmarowaną tuszem, uzyskując ślady punktów styku płaszczyzny z
płytą. W przypadku małych odkształceń (do 0,1 mm), punkty te zeskrobuje się
skrobakiem i powtórnie sprawdza płaszczyznę, powtarzając czynność aż do chwili,
gdy cala płaszczyzna przylgowa dolegać będzie równomiernie rozłożonymi punktami
do płyty.
Ponieważ płaszczyzna przylgowa głowicy znajduje się we wgłębieniu (w podtoczeniu głowicy), zamiast płyty traserskiej używamy cylindra smarując jego płaszczyznę przylgową tuszem i dociskając doń głowicę. Przed tego rodzaju zabiegiem konieczne jest uprzednie sprawdzenie płaszczyzny przylgowej cylindra na płycie traserskiej.
Mniej polecanym zabiegiem, który daje rezultaty jedynie przy nieznacznych odkształceniach płaszczyzn przylgowych jest wzajemne ich dotarcie przy użyciu drobnej pasty ściernej (automax) Płaszczyzny przylgowe pokrywa się wówczas pastą rzadko rozrobioną z olejem silnikowym, nakłada głowicę na cylinder i z lekka dociskając ją wykonuje się ruchy obrotowe w jednym i drugim kierunku, zmieniając co chwila położenie głowicy w stosunku do cylindra. Z chwilą gdy całe płaszczyzny przylgowe uzyskają wygląd równomiernie matowy, docieranie uważamy za zakończone.
Po dotarciu, głowicę i cylinder dokładnie umyć z resztek pasty ściernej w benzynie lub ciepłą wodą z mydłem i wytrzeć do sucha. Gładź cylindrową zabezpieczyć przed korozją smarując olejem i zawijając szczelnie mocnym papierem.
Zaniedbanie tej czynności i pozostawienie niezabezpieczonego cylindra w wilgotnym garażu może w ciągu 2-3 dni doprowadzić do zniszczenia gładzi, a wtedy trzeba cylinder szlifować i wy-mienić tłok z pierścieniami.
W razie większych
odkształceń płaszczyzny przylgowej głowicy trzeba ją przetoczyć lub zfrezować.
Na ogół duże trudności sprawia wówczas zamocowanie głowicy w obrabiarce, do
czego konieczne jest wykonanie odpowiedniego przyrządu. Głowicę mocuje się do
płyty za pośrednictwem śrub i tulei dystansowych, wykorzystując otwory śrub w
głowicy. Toczyć należy przy małym posuwie i dużej szybkości skrawania, małym
wiórem w celu uzyskania odpowiednio gładkiej powierzchni.
Pamiętać należy, że obniżenie płaszczyzny przylgowej powoduje jednocześnie zwiększenie stopnia sprężania. Przy znacznym stoczeniu głowicy należy przeliczyć nowy stopień sprężania i ewentualnie zastosować odpowiednio grubszą uszczelkę głowicy. Zwiększenie stopnia sprężania o 0,1 do 0,3 nie ma na ogół istotnego znaczenia dla pracy silnika.
Praktycznie jedyną metodą naprawy wszelkiego rodzaju pęknięć i podobnych uszkodzeń jest spawanie. Pęknięcie należy spawać przy głowicy zagrzanej do temperatury około - 120-150°C. Głowicę otula się azbestem i zagrzewa w kotlinie. Nie można zagrzewać do wyższej temperatury, aby głowica nie uległa znacznemu odkształceniu i zmianom strukturalnym. Po wyjęciu z kotliny odsłania się azbest tylko w miejscach spawania. Po spawaniu głowicę trzeba studzić w sposób bardzo powolny (w czasie około 2-3 godzin). Po jakichkolwiek spawaniach głowicy bezwzględnie należy sprawdzać płaszczyznę przylgową.
Przebieg czynności przy
zakładaniu głowicy jest zasadniczo odwrotny jak przy zdejmowaniu. Zwracać należy
jednakże specjalną uwagę na następujące czynniki. Powierzchnie przylgowe
cylindra i głowicy powinny być czyste. Nie wolno powlekać ich płynami
uszczelniającymi np. hermetikiem czy silikonem, nato-miast należy posmarować
smarem grafitowym lub smarem stałym zmieszanym z grafitem. Tym samym smarem
należy posmarować gwinty śrub mocujących głowicę (również gwinty mocowania rury
wydechowej). Smar stały z dodatkiem grafitu, poza własnościami uszczelniającymi
po wypaleniu zapobiega zapieczeniu się uszczelek i gwintów, ułatwiając
późniejszą rozbiórkę.